Nigdzie nie śpiewają kolędy „Do szopy hej pasterze…” tak, jak w Konarzynach za Chojnicami. Słyszałem kilka wykonań tej pieśni w różnych „miastowych” kościołach, ale to konarzyńskie - surowe i uczciwe - najbardziej działa na moją wyobraźnię. Nie przeszkadza nawet fałszujący proboszcz, ani organista o drażniącej barwie głosu. Siła głosu wiernych ich zagłusza.
(zdjęcie: drzewo zimowe w Konarzynach)
Kochani! Radosnych i zrównoważonych Świąt Bożego Narodzenia. A jeśli przypadkiem na miejscu dla nieoczekiwanego gościa usiądzie Wam agent CBA - nie zabierajcie mu talerza.
Pod choinkę mam dla Was wiersz E.E. Cummingsa, mojego ulubionego poety:
„żaden czas temu
albo jedno życie wstecz
idąc w mroku
spotkałem jezusa
chrystusa) moje serce
zatrzepotało się ciężko
i znieruchomiało
gdy mijał mnie (tak
blisko jak ode mnie do ciebie
tak nawet bliżej
stworzony z niczego
oprócz samotności”
tłum. stanisław Barańczak
Napisała do mnie Laura (w komentarzu do wpisu Pustelnia). Jeśli macie dla niej jakąś propozycję, to proszę. Oto jej liścik:
„hej właśnie wpadłam na tę stronę
A ja szukam nie pustelni ale doświadczenia wspólnoty i też pomyślałam o zakonie …albo jakimś miejscu związanym z kościołem żeby nacieszyć się Swietami i gdzieś pojechać.
Jeśli komuś coś przyjdzie do głowy to prośba niech napisze maila
pozdrowienia
Laura
laura_maciejewska@interia.pl
Ta ekipa rozwaliła dom w Topolinku. Jeden dzień im wystarczył. Kiedy to było?
Okno na świat. Widok z wieży kościelnej w Sipiorach. Byłem tam wczoraj. Głucha wieś. Tuż za wieżą ptaki zawracają.
Co to jest? Gdzie ja jestem?
Na marginesie: miałem niedawno przygodę na szosie. Mogło skończyć się poważnym wypadkiem. Zbieram siły.
Z małą grupą przyjaciół organizujemy od kilku lat niespodziankowe imprezy dla dzieci. Tak jakoś wyszło spontanicznie i zostało. W okolicach Dnia Dziecka i Bożego Narodzenia zdzwaniamy się i wymyślamy coś dla najmłodszych. Zawsze szukamy też dodatkowych sponsorów. W tym roku znowu się udało. Wszystko wyszło fajnie, poza jednym małym zgrzytem.
Otóż jedna z dużych bydgoskich firm przekazała nam 70 malutkich czekoladek (dokładnie odliczone, co do dziecka!) i karton cukierków krówek. Krówki były przeterminowane!
Teatrzyk Faktu i Ściemy „Fiś” przedstawia akt II sztuki dokumentalnej pt. „Jak wyzwano ją od salowych, a jego od fryzjerów, czyli horror w przychodni”.
Teatrzyk Faktu i Ściemy „Fiś” przedstawia: Sztukę w dwóch aktach pt.” Jak wyzwano ją od salowych, a jego od fryzjerów, czyli horror w przychodni”.
Moje dzieciństwo na Kapuściskach lat 60. i 70. podobne było trochę do dzieciństwa, jakie przeżywali moi rówieśnicy z innych polskich podwórek, bez względu na dzielnicę czy miasto. Mam na myśli ten fragment mojego dziecięcego życia, który był zdominowany przez II wojnę światową i telewizję. Tak, tak, my urodzeni dwadzieścia lat po wojnie, najchętniej bawiliśmy się w wojnę (pa! pa! pa! zabity! nie oszukuj!).