Tu i tam - blog Piotra Schutty

Chłopom z parafii pod wezwaniem św. Wawrzyńca w Stolcu pod Łodzią, co przez dwadzieścia ponad lat potulni byli jak baranki, prawdy się zachciało. Trzy niedziele przed Wielką Sobotą wzięli się do kupy i swojemu proboszczowi Edmundowi, który kierował nimi przez 24 lata, nagle furtę kościelną zamknęli przed nosem. Łańcuchy nowiutkie założyli i basta powiedzieli. Że do kościoła nie wpuszczą, póki sprawa się nie wyjaśni. - Precz z proboszczem! Precz z Haliną! - tak się darli pod kościołem.
(Czytaj dalej …)

To była tragedia pomyłek. Albo komedia. Jak kto woli. Wszyscy  pijani, wszyscy z urazami głowy, przywiezieni sprzed trzech różnych sklepów monopolowych do tego samego szpitala. Grobelny Marian, Jerzy Grobelny i jeszcze jeden Jerzy, tyle że Żurek. Pierwszy zmarł, drugi przeżył, trzeci zmartwychwstał.
(Czytaj dalej …)

Trudno uwierzyć. Trudno wytłumaczyć. 39-letni inżynier wychodzi rano z domu z nożem ukrytym w rękawie i w ciągu godziny zabija pięć osób. Matkę, brata, syna, konkubinę i sąsiadkę. Potem wraca do swego mieszkania, bierze kąpiel i zmienia ubranie. Nie zaciera śladów - nóż zostawia w samochodzie, zakrwawioną odzież w łazience . - Postaram się go wymazać z pamięci - ojciec mordercy oddycha z trudem, stojąc na schodach willi, w której doszło do masakry. Ocalał tylko on. Nie wie dlaczego.
(Czytaj dalej …)

Zasypano mnie ostatnio komentarzami, których nie mogłem zachować, bo nie chcę iść do więzienia ani płacić grzywny. Może w przyszłości będzie inaczej, ale na razie zamieszczanie ogłoszeń typu „nerkę pilnie sprzedam, zdrowa kobieta, 25 lat, niepaląca, grupa krwi ORh-” jest w Polsce karalne. Więc… Sorry Batorry. Rozumiem, trudna sytuacja finansowa, ktoś może znalazł się w sytuacji bez wyjścia, ale nie poradzę. Takie prawo. Zresztą, przyznam, że i tak trochę zaryzykowałem, bo przez jakiś czas ogłoszenia wisiały. Zdjąłem je, kiedy zaczęły pojawiać się nowe. Nagle pod reportażem, w którym wcieliłem się w gościa kupującego nerkę, zrobiła się tablica ogłoszeń pod hasłem „żywy towar, jeszcze świeży”. Przestraszyłem się, że to się wymyka spod kontroli. No i tyle.

Nie kablować, być lojalnym, z frajerem przy stole nie siadać, klawiszy zwalczać. Żelazne niegdyś zasady więziennej podkultury nie wytrzymują próby czasu. Rozmiękczają je wszechobecne za kratami narkotyki i pieniądze oraz łagodniejszy niż kiedyś rygor odsiadki.

  (Czytaj dalej …)

Gdyby samouszkodzenia były sportem Józef K. miałby mistrzostwo Polski albo co najmniej rekord regionu. Pocięcia, wbitki, zasypki, wstrzyki, połyki, to jego specjalność - doprowadzona przez 26 lat odsiadki do mistrzowskiej perfekcji. W ostatnich tylko latach trochę przyhamował, ze względu na zdrowie i - jak powiada - z braku motywacji. Zwłaszcza to ostatnie starego recydywistę z zasadami powstrzymuje przed widowiskowym okaleczaniem się.

(Czytaj dalej …)

Dzisiaj przed dziewiątą rano zajrzałem na giełdę. Ledwo dostrzegłem wśród starych książek, ramek, klamek, damskich torebek i zegarków kilka znajomych postaci żołnierzyków z lat 80. ubiegłego wieku. Niektóre były bez rąk i nosów.
- Po dwadzieścia groszy. Pasuje? - zagadałem.
- Bierz Pan - zgodził się Dziadek.
Nachyliłem się nad folią rozłożoną na betonie i wziąłem siedem sztuk. Tak przeniosłem się na moment do krainy dzieciństwa.

Andrzej chce sprzedać koniecznie. Kiedy się nie odzywam pół dnia, pisze maila z ponagleniem. Mówi, że bez jednej nerki żyć może, ale bez trzydziestu trzech tysięcy złotych nie wydoli. Właśnie za tyle da się pociąć.

(Czytaj dalej …)

Trzecia nad ranem. Łysy facet wali czaszką w lustro. Dziwne, ale zamiast grymasu bólu, na jego twarzy maluje się złośliwy uśmieszek. - Uderzyłeś mnie, k… Złożę na ciebie skargę - rzuca zaskoczonemu policjantowi. Jest pijany, pobudzony i sprytny. Tej nocy będzie miotał się i przeklinał. Rano stwierdzi, że niczego nie pamięta.

(Czytaj dalej …)